50000+ სხვადასხვა გენეალოგიური მონაცემები, ბიოგრაფიები, ფოტო...

| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |

А | Б | В | Г | Д | Е | Ё | Ж | З | И | Й | К | Л | М | Н | О | П | Р | С | Т | У | Ф | Х | Ц | Ч | Ш | Щ | Ъ | Ы | Ь | Э | Ю | Я |

 A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | W | Y | Z |

გურიის თავად-აზნაურთა საოჯახო სიები შედგენილი 1850 წელს. ე.წ. "ბარხატნაია კნიგა" [რუსულად. ორიგინალში ამ ენაზე შეადგინეს ეს სიები]

იმერეთის თავად-აზნაურთა საოჯახო სიები შედგენილი 1850 წელს. ე.წ. "ბარხატნაია კნიგა" [რუსულად]

ქართლ-კახეთის თავად-აზნაურთა საოჯახო სიები შედგენილი 1850წ. "ბარხატნაია კნიგა" რუსულ ენაზე. სამივე წიგნი მოცემულია ისე როგორც შედგა 1850 წელს.

ENG  RUS



 სოტკილავების, ანუ იგივე ჩარკვიანების ძირი და საგვარეულო კოშკი ლატალშია. სვანეთში ძირითადად ყოველთვის იბრძოდა ბატონობისთვის ჩარკვიანებისა და დადეშქელიანების თავადური გვარები, მაგრამ ჩარკვიანები სხვა ადგილებშიც იყვნენ დასახლებული. როდესაც თავისუფალი სვანეთის მოსახლეობა აუჯანყდა თავადაზნაურობას, მრავალი გვარის წარმომადგენლები და მათ შორის ჩარკვიანების ნაწილი გადმოვიდნენ ლეჩხუმში, სავარაუდოდ ამ დროს გადმოვიდა სოტკილავების წინაპარი ჩარკვიანიც ლეჩხუმში. ჩარკვიანების გვარი დასახლდა სოფელ წიფერჩში, საიდანაც შემდეგ სხვადასხვა სოფლებში გადასულან.

 სოტკილავების გვარის პირველი ეთნარქი გახლდათ ლეჩხუმელი ჩარკვიანი - ეს ის დროა, როდესაც რუსეთი ღიად შემოდის კავკასიაში (XIX საუკუნე) და თავს ესხმის დასავლეთ საქართველოს. ამ პერიოდში რუსეთმა ლეჩხუმი ჩამოართვა სადადიანოს და გადასცა იმერეთის სამეფო კარს. ამის ფონზე ლეჩხუმში ყალიბდება სხვადასხვა ორიენტაციის მქონე ჯგუფები: ერთნი,რომელნიც თანახმა არიან, რომ ლეჩხუმი გადაეცეს იმერეთის სამეფოს, ხოლო მეორენი ამის წინააღმდეგნი არიან. სოტკილავების წინაპარმა ჩარკვიანმა მოკლა შოთა ანდრიას ძე სოტკილავარუსეთის მიერ დანიშნული კაცი, რომელიც ინიციატორი იყო ლეჩხუმის იმერეთის სამეფოსათვის გადაცემის. ინიციატორის გვარი ცნობილი არ არის, რადგან ჩარკვიანი ერიდებოდა საგვარეულო სისხლის აღების წესს გვარის მომავალ მემკვიდრეებში. როგორც ჩანს, ამ ჩარკვიანს დიდი წოდების ადამიანი ჰყავს მოკლული, რის გამოც მას არ დაედგომებოდა ლეჩხუმში და იძულებული გახდა შავიზღვისპირეთში ჩამოსულიყო. ამ პერიოდში რუსეთი უტევს აფხაზეთს. აფხაზეთში შარვაშიძეების გვარი ჯერ კიდევ არის გაბატონებული. ძლიერია სადადიანოს კარიც. ასეთ ვითარებაში, მიუხედავად იმისა, რომ ლევან V დადიანმა აკრძალა ტყვეთა სყიდვა, ეს ჭირი ისევ იჩენს თავს და შავიზღვისპირეთში ახლადჩამოსული ჩარკვიანი ამ სენის მსხვერპლი ხდება. იგი ყურსალებმა (მეგრულად - შავი საქმის მკეთებლებმა) დაიჭირეს, ანაკლიაში გაყიდეს და თურქეთში სტამბოლის ბაზარზე გაგზავნეს, სადაც ერთ-ერთმა შეძლებულმა თურქმა სულთანმა იყიდა ის და ერთი ქართველი ბიჭი, სახელად ქორთუ. ჩარკვიანმა და ქორთუმ ერთმანეთს ძმობა შეჰფიცეს და პირობა დადეს, რომ ამ სულთნის კარზე ისე ერთგულად ემსახურათ, რომ მისი ნდობა მოეპოვებინათ, რომელიც მისცემდა ტყვეობიდან თავის დახსნის საშუალებას. ტყვეობაში და რთულ ვითარებაში ჩარკვიანმა და ქორთუმ შეძლეს სულთნის ნდობის მოპოვება. სულთანი მათ იმდენად ენდობოდა, რომ პასპორტიც კი მოიპოვეს და სავაჭროდ გენუაში და ვენეციაში დაცურავდნენ სავაჭრო ფაქტორიებთან მოლაპარაკებაზე. ერთ მშვენიერ დღეს ქორთუმ და ჩარკვიანმა სავაჭრო გემი გაიტაცეს და გეზი ევროპის ნაცვლად საქართველოსკენ აიღეს. გზად მრავალი წინააღმდეგობის მიუხედავად მათ სანუკვარი სურვილი აისრულეს და საქართველოს საზღვრამდე მიაღწიეს.

 საქართველოში ჩამოსვლისას მათ ერთმანეთს ისევ ძმობა შეჰფიცეს. ქორთუ აღმოსავლეთ საქართველოში წავიდა, ხოლო ჩარკვიანმა კი ქალაქ ზუგდიდისკენ გასწია, როგორც დასავლეთ საქართველოს კულტურისა და ვაჭრობის ცენტრში. აქ, მაცხოვრის კარის ეკლესიაში, ჩარკვიანი მღვდელს ეახლა, თქვა აღსარება და მოყვა ყველაფერი, რაც ამ ხნის განმავლობაში გამოიარა. მან მღვდლისგან კურთხევა მიიღო, რათა დასახლებულიყო ზუგდიდში, ოღონდ ახალი და არა ჩარკვიანის გვარით. სოტკილა მომდინარეობს წინადადებისგან - „სოთ კილერ ქორდუა“, ანუ სადაც დაკეტილი იყო ჩემი გზა და კვალი, გავხსენი და მაინც დავბრუნდი სამშობლოშიო ვა კი მეგრული ენისათვის დამახასიათებელი დაბოლოებაა. საბოლოოდ კი ჩარკვიანი იძულებული გახდა თავისი გვარი შეეცვალა და მისი ახალი გვარი გახდა სოტკილავა. მან ზუგდიდში შეირთო თავადი ასათიანის ქალი და მშვიდობიანად ცხოვრობდა გარკვეული ხანი.

გვარის ისტორიული ნარკვევის ზეპირსიტყვიერად გადმოცემის ავტორი ალექსანდრე სოტკილავა (1898-1979)

 

ოპერის მომღერალი ზურაბ სოტკილავა სტუდენტობისას პრაქტიკაზე დონბასშიფოტოზე ოპერის მომღერალი ზურაბ სოტკილავა სტუდენტობისას პრაქტიკაზე დონბასში

საქართველოს სამეფოს სახელმწიფო მმართველობა

სახელმწიფოს მმართველობა XII-XIII საუკუნეებში. 
 ერთიანი საქართველოს სახწლმწიფო მმართველობა დიდ და რთულ მექანიზმს წარმოადგენდა. იგი გაერთიანებული საქართველოს პირველი მეფეების დროს ჩამოყალიბდა, დროთა განმავლობაში იცვლებოდა და XIII საუკუნის დასაწყისში ერთიანი, ძლიერი ფეოდალური

ნათიშვილი

 აზნაურული გვარი ქართლში. ციციშვილების აზნაურები. მუხრან ბატონის აზნაურები. ამ გვარის გამორჩეული წარმომადგენელია გლახა ნათიშვილი. რომელიც იყო სამეფო კარის ეკლესიის დიაკვანი. იოანე ბაგრატიონი წერს რომ მან „გადმოიღო სომხურისა ენისაგან სვიმეონ ჯუღელ ფილოსოფოსისაგანშემოკლებული „კავშირი“ პროკლეს ...

ჭილაძე

 ოდიშის სათავადოებიდან ყველაზე უძველესი და უდიდესი ჭილაძეთა სათავადო იყო. ისტორიული გადმოცემით, ჭილაძეთა გვარი წარჩინებულ გვარად ითვლებოდა ჯერ კიდევ თამარ მეფის დროს, მართლაც XIII ს. მეორე ნახევრში იხსენიებიან ამ საგვარეულოს წარმომადგენლები ჯავახ, ბეშქენ და მზექალ ჭილაძეები.

 ჭილაძეთა ...

ქოჩაკიძე

 ფეოდალური საგვარეულო საქართველოში. მეგრელი თავადები. მდინარე ცივის წყლიდან მარჯვნივ მხეიძეების სათავადოს შემდეგ იწყებოდა ქოჩიკაძეების სათავადო, რომელიც ზღვამდე იყო გადაჭიმული. ოდიშის ყოფილ მდივანბეგი და სენაკის პოლიციის ბოქაული იყო მაქსიმე ქოჩაკიძე (პოეტი გიორგი ჭალადიდელის მამა). ...

ართმელიძე

 ფეოდალური საგვარეულო გურიაში. XVII საუკუნემდე ართმელაძეთა გვარი ძლიერ ფეოდალურ გვარად ითვლებოდა გურიაში. ართმელაძეთა დამცრობა, XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში დაიწყო, ამ დროს ჩამოართვეს მათ მეღვინეთუხუცესობა და თავად ნაკაშიძეებს გადასცეს. ართმელაძეების სამფლობელოს წარმოადგენდა სოფელი აკეთი ...

გველესიანი

 საგვარეულო საქართველოში. სვანური წარმომავლობის გვარი, რომელმაც მიგრაცია განიცადა მთელს საქართველოში, გვხვდებიან როგორც სვანეთში, ასევე ლეჩხუმში, იმერეთში, კახეთში.

 იმერელ გველესიანების ნაწილი გლეხთა კატეგორიას განეკუთვნებოდა, ნაწილი სათავადო აზნაურები იყვნენ. კახეთში გველესიანები ...

ამირსპასალარი

  ამირსპასალასალარი, ანუ სამხედრო უწყების ხელმძღვანელი, განაგებდა მუდმივ ჯარს, მეფის მონასპას, საფეოდალოებიდან გამოყვანილ ლაშქარს და დაქირავებულ რაზმებს.

 გამუდმებულ საომარ მდგომარეობაში მყოფი საქართველოსათვის ამორსპასალარის თანამდებობას განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭებოდა. ლაშქრობის ...

ლარაძე

 აზნაურული გვარი საქართველოში. ცნობილი საზოგადო მოღვაწენი, განსაკუთრებით გამოირჩევა პეტრე ლარაძე. ცნობილი მწერალი, ალექსანდრე ბატონიშვილის აღმზრდელი. გიორგი ლარაძე თბილისის ხარების ეკლესიის დეკანოზი. თეიმურაზ მეორესთან დაახლოებული პირი. 1590 წლის სვიმონ მეფის ბრძანებით მეკობრეების მძებნელებად ...

ნიჟარაძე

 ნიჟარაძეები - იმერეთის ფეოდალური საგვარეულო. ნიჟარაძეთა გვარის წარმომავლობის შესახებ სამი ერთმანეთისაგან განსხვავებული ცნობა არსებობს: ერთი ცნობით, ნიჟარაძეები მისულნი არიან სპარსეთიდან. მეორე ცნობით, რომელიც შემონახულია თვით ნიჟარაძეთა გვარში ისტორიული გადმოცემის სახით, ნიჟარაძეების ...

ციციშვილი

 ციციშვილების სათავადოს წარმოქმნის შესახებ ორი საბუთი მოიპოვება, ერთი საბუთი კონსტანტინეს მიერ არის გაცემული 1467 წელს, ხოლო მეორე – ივანე ბატონიშვილის მიერ 1799 წ.

 იოანე ბაგრატიონი ციციშვილების შესახებ წერდა: „ამათნი წინაპარნი არიან ურიასტანიდან მოსულნი, ძველთაგანვე მდიდარნი კაცნი. ...

ჯავახიშვილი

 ფეოდალური საგვარეულო საქართველოში. ვახუშტი „მთავართა გვართათვის“ წერს: „ხოლო გვარნი მთავართა მათ ძველთანი ესენი არიან: ...ჯავახიშვილი, ბერსელი და სხვანი მრავალნი, რომელნი ერისთობით იწერიან და გვარნი არ წარიწერებიან ცხადად საცნობლად“.

 „თავადი ჯავახიშვილი. ეს პირველ იყვნენ მოსახლე ...

ამილახვარი

 ამილახვრები

 თავადთა საგვარეულო ქართლის სამეფოში, მსხვილი სათავადოს, საამილახოროს მფლობელები. საამილახოროს წარმოშობის საკითხზე ქართულ ისტორიოგრაფიაში აზრთა სხვადასხვაობაა.

 არსებობს ტრადიციული შეხედულება, თითქოს იოთამ ზედგენიძემ გიორგი ალექსანდრე ძე 1465 წელს გადაარჩინა სიკვდილს ...