h მაჩაბელი ლუარსაბ გიორგის ძე - ბიოგრაფია
ლუარსაბ გიორგის ძე
მაჩაბელი
თბილისი - კოსტრომა

 ლუარსაბ გიორგის ძე მაჩაბელი - იულონ ბატონიშვილის მომხრე. 1801 წლის 1 თებერვალს კნორინგი მოახსენებს იმპერატორს, რომ იულონი იცნეს მეფედო და ჩამოთვლის 16 კაცს, რომელთაც იულონის ერთგულებაზე დაიფიცეს. ამ სიაში მეათედ დასახელებულია მაჩაბელი ლაურსაბ გიორგის ძე, რომელიც 1801 წლის 10 თებერვალს იულონ ბატონიშვილს გადაჰყვა იმერეთში ოჯახიანად (იმერელი მაჩაბლები არიან ლუარსაბის ძმის ზურაბის შთამომავლები).  

 მონაწილეობს 1804 წლის მთიულეთის აჯანყებაში. თვითონ მიუვიდა მთავრობას, პატიმრობიდან გაათავისუფლა საქართველოს მმართველმა ვოლკონსკიმ.

 1812 წელს მონაწილეობს კახეთის აჯანყებაში. ამ დანაშაულისთვის გადაასახლეს კოსტრომაში.

 1813 წლის 10 ივნისს მიწერილობით აიძულებენ ბარძიმ მაჩაბელს დააჩქაროს შემოსავლის აკრეფა, რათა მისი გარკვეული ნაწილი გაუგზავნონ ლუარსაბ მაჩაბელს კოსტრომაში ხარჯებისთვის.

 1815 წელს რტიშჩევი სთხოვს ტროშჩინსკის იშუამდგომლოს ლ. მაჩაბლის განთავისუფლებისთვის, რადგან ლუარსაბ მაჩაბელი უფროსია გვარში და როგორც უფროსი, განაგებს მათ განუყოფელ მამულს. რტიშჩევს ჯერ კიდევ 1813 წელს მიუმართავს თხოვნით შინაგან საქმეთა მინისტრისათვის მაჩაბლის განთავისუფლების თაობაზე.

 1817 წლის 31 ოქტომბერს "კნეინა სოფიო ფაღაევნა" (ფაღავა) თხოვს ერმოლოვს: "ძმასა ჩემისა ლუარსაბ მაჩაბელსაც შესწამეს წიგნის მიწერა (ლევან ბატონიშვილთან), რომელსაც წერილის დაწერა, აღმოკითხვა, დაწერა ანისა და ბანის დასმა არა სცოდნია, ამისთვის უენო იგი სიბერის დროს ძმა ჩემი გადაასახლეს რუსეთს კოსტროვის ქალაქში... ეღირსოს... ქვეყანასავე თვისსა მოქცევა".

 იმპერატორის 1818 წლის 20 თებერვლის ბრძანების თანახმად ლ. მაჩაბელი გაათავისუფლეს და იმავე წლის 1 ივნისს თბილისს ჩამოვიდა.

თავადი (ქართლი)
Luarsab son of Georgi Machabeli (Prince) – - nobility.pro

gb  rs t

 იური კონსტანტინეს ძე ჩიქოვანი (1937-2018) - პროფესიით ფილოლოგი, ინგლისური ენისა და ლიტერატურის სპეციალისტი, საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი ჭადრაკში. წლების განმავლობაში მუშაობდა ილია ჭავჭავაძის სახელობის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის ინგლისური ენის კათედრაზე უფროს მასწავლებლად. გენეალოგიურ კვლევებს აწარმოებს 1984 წლიდან. 1995 წელს დააარსა „ქართული გენეალოგიური საზოგადოება“, რომლის უცვლელი თავჯდომარეა დღემდე. 1999-2003 წლებში ხელმძღვანელობდა საქართველოს პარლამენტის ილია ჭავჭავაძის სახელობის ბიბლიოთეკის გენეალოგიური კვლევის ცენტრს. არის საქართველოს თავად-აზნაურთა საკრებულოს გენეალოგიის და ჰერალდიკის კომისიის ხელმძღვანელი და ამავე საკრებულოს ვიცე-წინამძღოლი. 2004 წლის სექტემბერში საფრანგეთში, საერთაშორისო გენეალოგიური აკადემიის გენერალური ასამბლეის მიერ ერთხმად იქნა არჩეული ამ აკადემიის ნამდვილ წევრად. არის ცხრა წიგნისა და მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის (აქვს ნაშრომები-გენეალოგიური კვლევები პრაქტიკულად ყველა თავად-აზნაურულ გვარზე, მათ შორის ბაგრატიონებზე და აფხაზურ გვარებზე) ავტორი.

იური ჩიქოვანი