ნიკო
გიორგის ძე
დადიანი
ზუგდიდი
მსაჯულთუხუცესი (სამეგრელოს სამთავრო)
გენერალ-მაიორი
რუსეთ-თურქეთის 1828-1829
წმ. ანას პირველი ხარისხის
საქართველო - სამეგრელო - მარტვილის საკათედრო ტაძარი

 ნიკოლოზ (ნიკო) გიორგის ძე დადიანი (დაახლ. 1780 - 1834) - ისტორიკოსი, მწერალი, მსაჯული, დიპლომატი, თანამედროვეთა და შთამომავალთაგან "დიდ ნიკოდ" წოდებული. 1804 წლიდან - სამეგრელოს უმაღლესი საგამგებლო საბჭოს წევრი. 1805 წ. ხელმძღვანელობდა დეპუტაციას, რომელიც პეტერბურგში ალექსანდრე I-თან იმყოფებოდა რუსეთ-საქართველოს (სამეგრელოს სამთავროს) პოლიტიკურ ურთიერთობათა მოსაგვარებლად. საერთოდ ნ. დადიანი პოლიტიკურ ასპარეზზე ენერგიულად იღწვოდა დასავლეთ საქართველოში ოსმალეთის გავლენის შესუსტების და რუსული ორიენტაციის გაძლიერებისათვის. არაერთი ომის მონაწილე, რისთვისაც გენერალ-მაიორობა ებოძა (განსაკუთრებით ისახელა თავი 1828-1829 წწ. რუსეთ-ოსმალეთის ომში); წლების მანძილზე იყო სამეგრელოს სამთავროს მსაჯულთუხუცესი (მდივანბეგთუხუცესი).  ნიკო დადიანი ავტორია არაერთი ისტორიული თხზულებისა, რომელთაგან განსაკუთრებით საინტერესოა "ქართველთ ცხოვრება".
 ნიკო დადიანის მეუღლე იყო 1) მარიამ ერისთავი; 2) აფხაზი თავადის ასული ეკატერინე მარშანია (იური ჩიქოვანის წიგნიდან)
  ნ. დადიანი გარდაიცვალა 1834 წელს, დაკრძალულია მარტვილის საკათედრო ტაძარში.

ფოტო: ნიკო დადიანის სახლი ზუგდიდში

სამეგრელოს მთავართა სახლი

gb  rs t