h აბაშიძე იოანე ზაალის ძე - ბიოგრაფია
იოანე ზაალის ძე
აბაშიძე
ქეშიკჩიბაში
კრწანისის ბრძოლა

 აბაშიძე იოანე ზაალის ძე. ქეშიკჩიბაში ერეკლე II-სი. ერეკლე II-ის ცოლის ძმა. „მეფემან ირაკლი მეორემან აბაშიძისა ზაალის ასული ანნა მოითხოვა რა ცოლად, მაშინ გარდმოიყვანა სიმამრიცა თავისი ზაალ და ცოლისძმანნი თვისნივე ძენი ზაალისანი იოანე და სვიმონ და მოუბოძა კახეთის მამულნი და ყმანი ამოწყვეტილის ენდრონიკაშვილის ჯანოს შვილისანი“ (დავით ციციშვილი, „შემოკლებითი მოთხრობა საქართულოს თავადთა და ანზნაურთა“,

     1769 წ. 9. III-ის საბუთით ერეკლე II-მ უბოძა ხეფინისხევი ზაალ აბაშიძეს და მის შვილებს– იოანეს და სვიმონს

   1774 წ. საბუთით ერეკლე II უბოძებს იოანე ქეშიკთუხუცესს ანდრონიკაშვილის ნაქონ მამულს.

     1776 წ. 18 მაისის საბუთით იოანე აბაშიძეს მამულები აქვს ნეკრესის სამწყსოში.

 ანდრონიკაანთ მამულის იოანე აბაშიძისათვის მიცემის შესახებ დაბეჭდილია „მასალებში საქ. ეკ. ისტ“. III. N175 .

  1784 წ. 22 მარტს ქეშიკჩიკბაში იოანე (ამოვარდნილი ჯანო ანდრონიკაშვილის მემკვიდრე), ზაალ ანდრონიკაშვილი (ზურაბიშვილთა წარმომადგენელი) და ერისტაშვილები მამულს იყოფენ. ერეკლე ამტკიცებს ამ გაყოფის წიგნს 1784 წ. 24 მარტს (ხელნაწერთა აღწერილობა),

  ანდრონიკაშვილთა ჩამომავალი–ზურაბიშვილი 1864 წ. სექტემბერში მიართმევს თხოვნას ალექსანდრე I-ს. იგი ითხოვს რომ ამოვარდნილი ჯანო ანდრონიკაშვილის მამული (სამკვდრო ყმა–მამული 80 კომლამდე, რომელიც ერეკლე II-მ იოანე აბაშიძეს უბოძა) დაუბრუნდეს ჯანო ანდრონიკასვილის ძმების ჩამომავლებს.

  მღ. პ. ვარძელაშვილს „ივერიის“ 1890 წ. 1 ნოემბერის N 232- ში. დაბეჭდილი აქვს „ისტორიული მასალა მეფე ირაკლის ცხოვრებისა“ რომელშიაც ის ახსენებს აბაშიძეების საბუთებს.

 „ირაკლის საკუთარი ხელით დაწერილი და ბეჭედ სმულნი. სწერს იოანე აბაშიძეს ქეშიკჩიბაშს, რომის მემკვიდრენი დღეს ცხოვრობენ სოფ. ვეჯინსა და გურჯაანში. 21 წერილი“.

  იოანე აბაშიძეს ახსენებს ნ. ბარათაშვილი ლექსში „ბედი ქართლისა“. თამაზ ენისელთ მოურავის ძე და იოანე კახთ აბაშიძე, განუმტკიცებენ მკლავთა ქართველთა“.

 თეიმურაზ ბატონიშვილი ამბობს, რომ „1795 წელს დაიღუპა თ. ივანე აბაშიძე“. მაგრამ ქეშიკჩიბაში იოანე 1795 წ. მხოლოდ დაიჭრა. „აბაშიძე იოანეს, ცოლისძმას მეფისას, მოსწყვიტეს თითნი ლეკთა მათ ხმლითა“

  ი.აბაშიძე ცოცხალია 1799წ. ამ წლის 12 მაისს მას წერილს სწერს გიორგი XII (ბიძა ჩვენს ქეშიკჩიბაშ ბორჩალოს მოურავს–აბაშიძეს იოანეს).

თავადი
მაქსიმე ბერძნიშვილი - მასალები XIX საუკუნის პირველი ნახევრის ქართული საზოგადოებრიობის ისტორიისათვის II ტომი

gb  rs t

 იური კონსტანტინეს ძე ჩიქოვანი (1937-2018) - პროფესიით ფილოლოგი, ინგლისური ენისა და ლიტერატურის სპეციალისტი, საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი ჭადრაკში. წლების განმავლობაში მუშაობდა ილია ჭავჭავაძის სახელობის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის ინგლისური ენის კათედრაზე უფროს მასწავლებლად. გენეალოგიურ კვლევებს აწარმოებს 1984 წლიდან. 1995 წელს დააარსა „ქართული გენეალოგიური საზოგადოება“, რომლის უცვლელი თავჯდომარეა დღემდე. 1999-2003 წლებში ხელმძღვანელობდა საქართველოს პარლამენტის ილია ჭავჭავაძის სახელობის ბიბლიოთეკის გენეალოგიური კვლევის ცენტრს. არის საქართველოს თავად-აზნაურთა საკრებულოს გენეალოგიის და ჰერალდიკის კომისიის ხელმძღვანელი და ამავე საკრებულოს ვიცე-წინამძღოლი. 2004 წლის სექტემბერში საფრანგეთში, საერთაშორისო გენეალოგიური აკადემიის გენერალური ასამბლეის მიერ ერთხმად იქნა არჩეული ამ აკადემიის ნამდვილ წევრად. არის ცხრა წიგნისა და მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის (აქვს ნაშრომები-გენეალოგიური კვლევები პრაქტიკულად ყველა თავად-აზნაურულ გვარზე, მათ შორის ბაგრატიონებზე და აფხაზურ გვარებზე) ავტორი.

იური ჩიქოვანი